کنترل صدا

کنترل صدا

یک از بزرگ ترین مشکلاتی که یک شخص به عنوان سخنران با آن دست به گریبان است، مشکل صداست. خیلی از افراد از نازکی صدای خود گله دارند و خیلی های دیگر از بم بودن آن! بسیاری از افراد توان آن که به صورت ممتد برای یک مدت طولانی صحبت کنند را ندارند چه برسد به آنکه بخواهند حدود ۱۲ ساعت سخنرانی کنند! از سوی دیگر صدای اکثر افراد یا یک نواخت است ویا تنالیته آن به حدی بد است که آدم جان به جان آفرین تسلیم می کند، اگر بخواهد برای مدتی طولانی به آن گوش فرا دهد!!!

از این رو، تقویت صدا، کنترل داشتن بر روی تنالیته آن و صحبت کردن برای مدتی طولانی بدون آنکه دچار گرفتگی صدا شویم، از جمله مهارت هایی اند که هر سخنرانی باید آن ها را فرا گرفته و در خود تقویت نماید.

اما باید در نظر داشت که صدای هر انسانی همانند اثر انگشت و ژن وراثتی آن شخص منحصر به فرد است؛ یعنی هیچگاه شخص دیگری پیدا نمی شود که صدای شجریان، عبدالباسط یا حمیرا را داشته باشد. به همین جهت در تکنولوژی های جدید امنیتی از قفل های صوتی (قفل هایی که با صدای شخص باز می شوند.) در مراکز حساس امنیتی استفاده می شود. باید توجه داشت افرادی که تقلید صدا انجام می دهند، تنها می توانند صدای خود را به صدای شخص مورد نظر نزدیک کنند؛ البته این نزدیکی گاهی به اندازه ای است که گوش انسان قادر به تمیز تفاوت ها نیست!!

پس هدف از انجام تمرینات صدا سازی و کار هایی که برای بهبود صدای خود انجام نی دهیم، رسیدن به بهترین وضعیت صدای خودمان می باشد. در نتیجه نباید انتظار داشته باشیم که بعد از انجام این کارها یک خواننده یا قاری قرآن یا مداح و … درجه یک شویم!

پیرایش رفتار

یک تمرین بسیار مهم و عالی برای گرم کردن و آهنگین نمودن صدا تکرار آوا های «آ، ای، او، ما، و، س و اوم» با یک ریتم خاص می باشد.

این یکی از تمریناتی است که بازیگران تئاتر و خواننده ها آن را انجام می دهند و در کلاس های …. به طور کامل تری می توان آن را فراگرفت. البته یادتان باشد که باید این تمرین را به صورت روزانه و حداقل به مدت ۵ دقیقه انجام دهید تا بعد از حدود ۳ ماه تاثیراتش را در صدای خود مشاهده نمایید.

آناتومی حنجره

حنجره انسان به عنوان یک عضو از بدن انسان خود از قسمت های مختلفی تشکیل شده است.

اما…

مهمترین قسمت حنجره، تار های صوتی هستند. تار های صوتی همانند پرده شنوایی گوش، جنسی لطیف دارند که به راحتی آسیب می بیند.از این رو باید در مراقبت از آن با جدیت تمام تلاش کنیم.

در خانم ها تار های صوتی  نسبت به آقایان به هم نزدیک تر بوده و کوتاه تر می باشند که این موضوع دلیل نازکی و زیر بودن صدا در خانم هاست.

از سوی دیگر این تار ها در گلو انسان در موقعیتی قرار دارند که همچون درهای محافظ آکاردئونی مدام در حال جمع شدن و باز شدن هستند. به همین جهت می توان گفت که هر چیزی که ما می خوریم، می نوشیم یا تنفس می کنیم اولین اثر خود را، بر روی تار های صوتی ما می گذارد.

آیا زمان آن فرا نرسیده است که با حنجره خود مهربان تر باشیم؟!!!

خوردنی ها

همه ما از اهمیت تغذیه سالم و مفید آگاه هستیم و همچنین میدانیم که اکثرا غذا های غیر مقوی و به اصطلاح آشغال استفاده می کنیم. غذاهایی که به جز مواد قندی و چربی و مقدار بسیار زیادی از انواع ادویه ها، به خصوص نمک، چیز دیگری را برای ما به ارمغان نمی آورند. متاسفانه این مدل از غذا ها تنها مختص بیرون از خانه و رستوران ها نیستند؛ بلکه حتی بسیاری از غذا های خانگی را هم به دلیل نوع پخت شان می توان جزو گروه غذا های آشغالی دسته بندی کرد!

نتیجه استفاده از این نوع غذا ها در سبک زندگی شخصی ما، افزایش وزن و چاقی، بالا رفتن فشار خون، دچار شدن به بیماری قند دیابت و نیاز به انسولین، هضم معده، مشکلات تنفسی، قلبی عروقی، گرفتگی و خراب شدن صدا، پایین آمدن آستانه تحمل و خشمگین شدن ناگهانی، به هم ریختن ساز و کار متابولیسم بدن و … می باشد.

پیرایش رفتار

این تمرین برای باز شدن صدا و قدرت بخشیدن به آن بسیار مفید است. (خودم انجام دادم!!)

  1. جلوی یک راه پله قرار بگیرید.
  2. دست خود را به روی شکم، درست زیر قفسه سینه، قرا داده و به داخل فشار دهید.
  • در همین حال شٌش های خود را به طور کامل از هوا پر کنید.
  1. دهان خود را ببندید.
  2. در حالی که با تمام قدرت صدای «اوووووووووم» را در می آورید از راه پله بالا و پایین بروید.
  • در صورتی که دسترسی به راه پله ندارید (خب بهمون می خندن!) می تونید از یک میز یا صندلی کوچک در منزل استفاده کنید.
  • ممکن است بعد از چند بار احساس کنید که صدایتان گرفته است و حتی به سرفه بیافتید، این امر طبیعی است اما بیش از اندازه به خود فشار نیاورید.

 

خب، حالا اینها چه ربطی به سخنرانی داره؟

سخنرانی را در نظر بگیرید که دچار اضافه وزن است؛ این شخص شبیه مادری می باشد که ۷ ماهه حامله است!

  • آیا می تواند برای مدتی طولانی سرپا بایستد و سخنرانی کند؟

جواب منفی است؛ چرا که اگر هم شخصی در بار های اول از مس این موضوع به خوبی بر آید، به خاطر اضافه باری که با خود حمل می کند فشار مضاعفی را بر روی عضلات پا ها و از آن مهم تر کشکک زانوی خویش وارد می سازد. در نتیجه همچین شخصی بعد از گذشت زمان نسبتا کوتاهی دچار زانو درد می شود و حتی ممکن است به بیماری هایی نظیر واریس دچار شود؛ این به منزله مرگ تدریجی یک سخنران است!!

از سوی دیگر این میزان بار اضافی که بیشتر مقدار آن هم در ناحیه شکم جمع می شود باعث فشار آمدن به ستون فقرات و ناحیه کمر می گردد و حتی ممکن است گودی کمر را برای ما به ارمغان آورد. متاسفانه باید اعلام کنیم که در چنین شرایطی سخنران نه تنها بر روی صحنه بلکه حتی موقع خواب هم از عذاب دردی که نی کشد در امان نخواهد بود.

نورد سومی که جلب نظر نی کند، شکل ظاهری سخنران است. سخنرانی که از چاقی رنج می برد، ناچار است از لباس های با سایز بزرگتر و گشاد تر استفاده نماید؛ که این موضوع از جذابیت ظاهری سخنران می کاهد. از سوی دیگر اگر از لباس های سایز خود استفاده نماید، برایش تنگ و چسبان خواهد بود و قسمت هایی از بدن که دچار اضافه وزن هستند (مانند شکم، باسن و ران ها) برجسته تر به نظر می‌رسند؛ این امر باعث می شود که نظر و توجه مخاطبان به سمتی غیر از موضوع سخنرانی و صحبت های سخنران کشیده شده و پرت گردد.

و البته نباید از این نکته غافل شد که افراد معمولا از یک سخنران چاق خوششان نمی آید.

برای مثال شخصی چاقی را در نظر بگیرید که قرار است برای شما در رابطه با 《ایجاد تغییرات مثبت در زندگی》،《بهبود مهارت های فردی》ویا اصلا 《فواید و لزوم ورزش کردن》سخن بگوید.

شما به همچین شخصی چه احساسی دارید؟ به صحبت هایش چطور؟

جتی اگر از رفتار و خوش مشربی این سخنران خوشتان بیاید، قطعا با دیده تردید به سخنانش می نگرید؛ چرا که به خود می گویید:

تو که لالایی بلدی.       چرا خودت خوابت نمی بره؟!!!

یعنی اگه راست می گی و راهکار هایی که ارائه می کنی واقعا عملی اند، اول شکم خودت رو آب کن!!!

پس همان طور که ملاحظه نمودید یک اضافه وزن ساده می تواند این همه تبعات نامناسب، ناخوشایند و زجر آور به همراه داشته باشد.

کبک در برف

آشغال خوردن ممنوع!!!!

آشامیدنی ها

می توان گفت که آب تنها ماده ای در طبیعت است که بسیاری از مواد دیگر را در خود حل می کند و با خود جا به جا می نماید. بدن ما نیز از این قانون مستثنی نیست؛ یعنی وظیفه حمل مواد غذایی، اکسیژن، تعریق و خنک سازی، کنترل دما، ایجاد محیطی مناسب برای انجام واکنش های سوخت و ساز بدن و … بر عهده آب است.

بدن ما از ۷۵ درصد آب تشکیل شده است؛ یعنی اگر بدن خود را یک ظرف در نظر بگیریم و درون آن آب بریزیم ، از کف پا تا بالای سینه های مان را آب فرا می گیرد! زمانی که ما آب کمی می نوشیم، به دلیل فعالیت های روزانه های مقدار زیادی از آب بدن از راه های مختلفی نظیر تعریق، ادرار، مدفوع و … ازدست می رود و بدن دچار کم آبی می گردد. زمانی که بدن دچار کم آبی شود عملکرد و کارایی آن به شدت پایین می آید. به گونه ای که در ازای ۲ درصد کاهش آب بدن، ۲۵ درصد کارایی بدن کاهش می یابد. این بدان معناست که با اینکه شب گذشته به خوبی استراحت کرده اید و صبح سرحال و بشاش از جای برخواسته اید، ناگهان در میانه روز احساس خستگی می کنید؛ بی حال می شوید؛ صبر و حوصله خود را از دست می دهید و به راحتی خشمگین می شوید؛ از همه مهم تر نمی توانید کار های  خود را به درستی به پایان برسانید. و این داستانی است که بسیاری از ما آن را تجربه کرده این و بسیاری دیگر هم اکنون با آن دست و پنجه نرم می کنیم.

علاوه بر این، عدم مصرف آب کافی به مرور زمان موجب  بروز بیماری هایی نظیر سنگ کلیه، یبوست، کبد چرب، غلظت خون، فشار خون، مرض قند و … می شود. که هر کدام از آن ها به تنهایی برای از پای درآوردن یک انسان سالم کافیست!

اما…

از نظر سخنرانی، مصرف کافی آب اولین تاثیرش را بر روی صدا خواهد گذاشت. کم آبی بدن موجب خشک شدن تار های صوتی شده، صدای ما را خشدار نموده و قدرت و توان ما برای سخنرانی های طولانی مدت به شدت کاهش می دهد؛ یعنی به زبان ساده صدای مان می گیرد و به صرفه می افتیم.

تاثیر دیگر آب بر روی یک سخنران، بالا بردن آستانه تحمل وی در برابر اتفاقا ناخوشایند محیطی است؛ به زبان ساده، یعنی در برابر سوال، واکنش، نظر و … مخاطبان به سرعت عصبانی نمی شوید بلکه با تدبیر اختلافات را مدیریت می کنید.

علاوه بر این ها قدرت تفکر شما را هم بهبود می بخشد؛ چرا که بالا رفتن دمای بدن باعث فکر و خیال های منفی، بد و نامربوط می گردد که به نوبه خود ذهن ما را درگیر کرده و انرژی را از ما به تحلیل می برد. کاملا مشخص است که هیچ کس علاقه ای به شنیدن سخن های یک سخنران بی حال و خسته ندارد!!

اما از آب که بگذریم، نوشیدنی های دیگری هم وجود دارد که به طور روزمره از آن ها استفاده می کنیم؛ از آن جمله می توان به چای، قهوه، آب میوه، نوشابه، دوغ، شربت، دمنوش و شاید حتی خدایی ناکرده مشروبات الکلی! نام برد.

چای و قهوه به دلیل داشتن کافئین در صورتی که بیش از اندازه مصرف شوند باعث به هم ریختن سیستم بدن می شوند؛ اما نوشیدن ۱ یا ۲ لیوان چای و ۱ لیوان قهوه در روز می تواند خستگی را برطرف نماید. آبمیوه، شربت و دوغ اگر طبیعی باشند بسیار برای بدن مفید خواهند بود ولی اگر مصنوعی باشند، شبیه آنچه ما معمولا استفاده می کنیم، به دلیل داشتن انواع افزودنی های شیمیایی و تازه نبود نه تنها مفید نیستند بلکه در دراز مدت می توانند باعث ایجاد انواع بیماری ها شوند. در مضرات نوشابه هم به اندازه کافی در طول روز صحبت هایی را می شنویم.

اما در مورد مشروبات الکی!!!!

شاید خیلی از ما شنیده باشیم که مثلا مشروب برای پرستات مفید است، آبجو حاوی ویتامین های گروه B  است و یا حتی الکل بدن را ضد عفونی می کند!!!

اما باید بدانیم که اینها جز یک مشت مزخرفات بیش نیستند؛ البته برای ما که می خواهیم سخنران شویم.

چرا؟!

به ۳ دلیل؛

دلیل اول: همان طور که از اسم شان پیداست، تمام این مواد دارای الکل هستند و الکل به شدت بر روی حنجره، تار های صوتی و صدا اثر منفی می گذارد؛ تا حدی که حتی ممکن است باعث پاره شدن تار های صوتی یا سرطان حنجره شود!

دلیل دوم: اگر شخصی به شما بگوید در سر راهی که دارید می روید یک مار بسیار خطرناک خوابیده است، چه می کنید؟

بنابر قاعده ای عقلی که می گوید: «دفع خطر احتمالی لازم است»، اکثریت افراد ره خود را عوض می کنند؛ بدون آنکه به اندازه مار توجه کنند! پس چرا باید الکل بنوشیم؟!

دلیل سوم: این گروه از مواد هر چه قدر هم که فایده داشته باشند، ضررشان بیشتر است.

نوشیدن هیچ کدام از نوشیدنی های بالا و مواد مشابه شان جای خوردن آب را نمی گیرد!!! حتی یک بشکه!

تنفس

نفس گشیدن با آنکه انرژی زیادی از ما نمی گیرد و خیلی از وقت ها حتی متوجه آن هم نمی شویم، اما مهمترین بخش از زندگی ما را به خود اختصاص می دهد. بدن ما برای ادامه حیات به اکسیژن نیاز داشته و حتی وابسته است! اما …

متاسفانه ما در دنیایی در حال زندگی هستیم که به دلیل پیشرفت روز افزون تکنولوژی و نیاز بشر به انرژی و مواد اولیه بیشتر، روز به روز بر میزان آلودگی زمین افزوده می شود و هوا نیز به عنوان بزرگترین و ارزانترین منبع اکسیژن در جهان از این موضوع مستثنی نیست.

شاید برای بهبود کیفیت هوا کار چندانی از دست ما بر نیاید اما برای بهبود وضعیت تنفس خود می توانیم انقلابی به پا کنیم.

اولین انقلابی که باید در خود ایجاد نماییم، درست تنفس کردن است. ما به طور معمول به گونه ای تنفس می کینم که بیش از یک سوم حجم ریه خود را استفاده نمی کنیم؛ اما تنفسی درست است که بیش از ۹۰ درصد از حجم ریه ما را درگیر خود نماید. این همان تنفسی است که اکسیژن لازم را به مغز می رساند، باعث سرحال شدن ما می گردد، قدرت یادگیری را بهبود می بخشد، از تنش ها و استرس های روزانه ما می کاهد، متابولیسم بدن را تنظیمم می کند و شما را به شخص بهتری مبدل می سازد.

این همان تنفسیی است که هنگام خمیازه کشیدن با آن مواجه می شویم؛ همانی که دوستان سیگاری و قلیون بدست برای کام گرفتن ازش استفاده می کنند و همانیست که افراد فرهیخته و ورزش دوست در تمرین ها تن آرامی، مراقبه و یوگا از آن بهره می برند.

بله، تنفس درست، تنفس شکمی است.

تنفسی که در آن به جای آن که قفسه سینه شما بالا و پایین شود، شکمتان به داخل و بیرون حرکت می کند. از منظر سخنرانی تنفس شکمی باعث می شود که سخنران در ابتدای سخنرانی که استرس بسیار زیادی را تحمل می کند، به سرعت کنترل و تمرکز خود را بازیابد و بر اضطراب خود فائق آید. از طرف دیگر درست تنفس کردن باعث می شود که هوای کافی برای ادای جملات طولانی تر در اختیار داشته باشید و بریده بریده سخن نگویید. همچنین مجبور می شوید تا قامت خود را راست نگاه دارید. (می گی نه، امتحان کن!!!)

پیرایش رفتار

حداقل روزی ۵ دقیقه تنفس شکمی را تمرین نمایید؛ به دین صورت که

  1. در جایی آرام و ساکت بنشینید.
  2. تمام توجه خود را بر روی بالا و پایین رفتن شکمتان متوجه کنید.
  • دهان خود را ببندید و همین طور بسته نگاه دارید.
  1. حال به آرامی از بینی نفس بکشید، تا جایی که بیش از آن شکمتان کش نیاید!

واما تغییر دوم

متاسفانه، ما در طول روز مقدار بسیار زیادی از آلاینده ها و مواد شیمیایی را از طریق استنشاق کردن ابتدا به ریه های خود و از آن جا به سیستم گردش خون خویش وارد می سازیم؛ که در نتیجه آن به تمام نقاط بدن مان منتقل می گردد؛ بر هیچ کس پوشیده نیست که یکی از دلایل شیوع بی رویه سرطان در سال های اخیر در کشور عزیزمان همین مسئله آلاینده های هوا است.

بر طبق تحقیقات علمی دانشمندان شٌش های افراد سالمی که حتی یک بار هم در طول عمر خود لب به سیگار نزده اند ولی در شهر های آلوده زندگی می کنند بعد از مدتی شبیه شٌش های افراد سیگاری می شود! حال سوالی که پیش می آید این است که: شٌش ها ی افراد سیگاری که در همین شهر های آلوده زندگی می کنند به چه شکلی در می آید؟ آیا اصلا چیزی باقی می ماند که بتوان شٌش را بر آن نهاد؟

قضاوت با شما!

پیرایش رفتار

به پشت بر روی زمین دراز بکشید؛ پاهای خود را به آرامی بر روی شکم جمع کنید؛دهان خود را ببندید؛ شروع به نفس کشیدن از بینی نمایید. هم اکنون تنفس شما شکمی خواهد بود.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۹۷

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :