علت اصلی مسخره شدن در جلوی جمع

علت اصلی مسخره شدن در جلوی جمع

مسخره شدن در جمع

بچه که بودم علاقه بسیار زیادی به داستان گویی داشتم؛

طوری که من عملا در دنیای رویا های خودم زندگی می کردم.

در سن پنج سالگی فرمانده ارشد ارتش ایران در جنگ تحمیلی بودم

و هیچ وقت در مبارزات خود شکسته نخورده بودم

(این تفکر از اون جایی نشأت گرفته که در فرهنگ ما شکست خوردن بسیار مضموم هست؛

به حدی که نگاه و دیدمان به یک شخص ورشکسته چیزی کم از یک کلاهبردار نداره!

تازه شاید به اون کلاه بردار تو دلمون دست مریزاد هم بگیم ولی به این یکی بگیم بی عرضه!!).

یک پسر دایی هم داشتم که عاشق فیلم بازی کردن بود، اون هم از نوع اکشنش!

به همین دلیل جعبه ابزار پدربزرگم و تمام متعلقاتش از دست ایشون فراری بودن!!

یا اصلا چرا دور بریم، داداشم، با این که لکنت زبان ارثی داره، از صدای بسیار خوبی بهره برده

و استعداد موسیقیایی خوبی داره و علاقه زیادی به آواز خواندن، تقلید صدا و ادا درآوردن داشت

(یادم میاد که صدای شرشر آب قوری رو فوق العاده در میاورد!).

خب قبل از ادامه دادن یک تکه چوب پیدا کن، حالا با دست بزن بهش و بگو چشم نخورید

انشاالله، بلاخره الکی نیستش که ما یک خانواده همرمند هستیم؛ از هر انگشتمون هزار تا هنر می باره!!

اما الان، نه من یک فیلم نامه نویس یا داستان سرا هستم؛ نه محمود یک بازیگر و نه حسان یک خواننده.

میدونی چرا ؟

برای اینکه تا تو جمع شروع می کردیم داستان گفتن یا بازی کردن یا خوندن همیشه یک نفر بود که بگه:

  • مثل اینکه از صدات خوشت اومده ها؟!!!
  • ببین ما سرمون درد میکنه، ببند!
  • صدات رو بذا برا حموم!
  • باز شروع کرد بافتن!!
  • آره، اگه تو فرمانده جنگی منم امامم!
  • این ادا اصولا چیه در میاری؟
  • باز همه چیزو به هم ریختی؟
  • به جای این ادا ها بشین عین بچه آدم درست رو بخون، بدبخت!

یا در مراحل حادتر مشت، لگد، دم جارو، کمربند وانواع و اقسام تنبیهات جسمی و روحی بود که نثار ما می شد!

می گی خب که چی؟!

این مدل رفتار ها یا بهتر است بگوییم واکنش ها، در برابر اظهار فضل کردن

و جلب توجه یک کودک، نونهال،‌ نوجوان و حتی گاهی جوان

باعث ایجاد حس خوب نبودن، بد بودن، مشکل داشتن، بی ارزش بودن و …

در ذهن نیمه خودآگاه شخص می گردد و اگر این مسئله به دفعات زیاد تکرار شود

می تواند موجبات کاهش اعتماد به نفس و از آن مهمتر پایین آمدن سطح عزت نفس انسان بشود.

به عبارت دیگر مغز شما صحبت در جمع را مساوی با احساسات ناخوشایندی

همچون مسخره شدن، تنبیه،‌ توهین، سرکوب شدن، له شدن غرور و شخصیت

و هزاران احساس ناامید کننده دیگر درنظر می گیرد.

پس، زمانی که این اتفاق بیافتد شما دیگر اجازه اظهار نظر،

و در موارد حادتر حتی حضور، در جمع را هم به خود نمی دهید؛ چه برسد به سخنرانی!

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۹۴

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :